Instalacja Linux Debian w środowisku wirtualnym
Poniedziałek, 26 Styczeń 2009 16:05
Dzięki zastosowaniu programów do wirtualizacji możemy stworzyć środowisko do instalacji alternatywnych systemów operacyjnych. W artykule poświęconym wirtualizacji został przedstawiony proces stworzenia takiego środowiska, w celu instalacji systemu operacyjnego Linux Debian w obrębie Windows XP
Ponieważ wirtualna maszyna stanowi autonomiczny (drugi) komputer proces ten będzie podobny do instalacji klasycznej, tzn bezpośredniej instalacji na dysku twardym komputera. Do instalacji zostanie wykorzystany obraz iso typu NETINST edycji Testing systemu operacyjnego Linux Debian. Typ NETINST charakteryzuje się mała objętością, gdyż zawiera tylko niezbędne pakiety do stworzenia systemu podstawowego oraz instalator systemu. Pozostałe niezbędne pakiety są pobierane z serwerów źródłowych w swoich najnowszych wersjach. Tego typu edycja dostępna jest na stronie projektu Debian.
Po ukończeniu pobierania obrazu iso należy uruchomić wirtualną maszynę. Pierwsze uruchomienie spowoduje otwarcie się okna Kreatora Pierwszego Uruchomienia, który to kreator umożliwi wskazanie napędu lub obrazu dysku, który posłuzy do zainstalowania systemu.

Instalator systemu wyswietli ekran powitalny, który w obecnej wersji Linux Debian umożliwia wybór instalacji w wersji klasycznej (Install), graficznej (Graphical install), ustawienie opcji zaawansowanych instalacji (Advanced options) oraz wyświetlenie ekranu pomocy.

Graficzna wersja instalatora różni się od klasycznej obsługą myszki, ładniejszym wyglądem i być może dlatego będzie przyjemniejsza dla osób początkujących.
Niezależnie od wersji instalatora, proces instalacji bedzie przebiegał w następujących etapach:
- Wybór języka instalacji,
- Wybór układu klawiatury,
- Przeszukanie przez instalator napędów CD oraz wykrycie sprzętu sieciowego,
- Automatyczna konfiguracja sieci o ile jest możliwa,
- Określenie nazwy hosta,
- Wprowadzenie nazwy domeny o ile host w takiej ma pracować (najczęściej pozostawiamy puste),
- Automatyczne ustawienie czasu,
- Wykrywanie dysków i innego sprzętu,
- Uruchomienie programu partycjonującego,
- Proces partycjonowania jest najbardziej złożonym procesem w trakcie instalacji systemu operacyjnego Linux.
Sposób przeprowadzenia tej operacji zależy od efektu jaki chcemy uzyskać. Szczególnie ma to znaczenie w trakcie instalacji systemu jako kolejnego systemu bezpośrednio na dysku twardym komputera. W przypadku instalacji w środowisku wirtualnym możemy zachować mniejszą ostrożność i skorzystać z kreatora partycjonowania, gdyż system instalujemy na dysku wirtualnym, przez co nie musimy się martwić o utratę danych znajdujących się na innych partycjach.
Najwygodniej będzie skorzystać z opcji: Przewodnik - cały dysk. - Przewodnik zaproponuje nam trzy opcje:
- Wszystko na jednej partycji (zalecane dla nowych użytkowników),
- Oddzielna partycja /home,
- Oddzielne partycje /home, /usr, /var i /tmp.
Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem bedzie dokonanie wyboru zgodnie z zaleceniem przewodnika czyli: Wszystko na jednej partycji. - Wyświetlona zostanie propozycja co do podziału na partycję. Poza przestrzenią wymiany, wszystkie katalogi zostaną umieszczone na jednej partycji i jeżeli takie rozwiązanie nas satysfakcjonuje, można przejść do następnego etapu partycjonowania.
- Zakończenie partycjonowania i zapisanie zmian na dysku. Jest to ostatni etap partycjonowania, w którym mamy możliwość sprawdzenia ustawień i ich ostatecznego zatwierdzenia.
- Proces partycjonowania jest najbardziej złożonym procesem w trakcie instalacji systemu operacyjnego Linux.
Sposób przeprowadzenia tej operacji zależy od efektu jaki chcemy uzyskać. Szczególnie ma to znaczenie w trakcie instalacji systemu jako kolejnego systemu bezpośrednio na dysku twardym komputera. W przypadku instalacji w środowisku wirtualnym możemy zachować mniejszą ostrożność i skorzystać z kreatora partycjonowania, gdyż system instalujemy na dysku wirtualnym, przez co nie musimy się martwić o utratę danych znajdujących się na innych partycjach.
- Program partycjonujący dokona podziału na partycję formatując je do wybranego systemu plików.
- Instalacja systemu podstawowego,
- Zabezpieczenie konta root hasłem,
- Utworzenie konta użytkownika,
- Wskazanie serwera z dodatkowym oprogramowaniem i skonfigurowanie połączenia,
- Automatyczne przeszukanie serwera z oprogramowaniem,
- Instalacja dodatkowego oprogramowania zgodnie z wybranym profilem,
- Ponowne uruchomienie wirtualnej maszyny (komputera).
Proces instalacji dodatkowego oprogramowania można pominąć instalując jedynie system podstawowy. Pozwoli to na zainstalowanie tylko potrzebnych programów, wybór niestandardowego środowiska graficznego oraz na stopniowe poznawanie systemu operacyjnego Linux.
Zmieniony: Poniedziałek, 26 Styczeń 2009 18:04
Komentarze