Wirtualizacja - pozwala jednocześnie uruchomić wiele systemów operacyjnych na tej samej platformie, przy zachowaniu maksymalnej wydajności. Środowisko wirtualne umożliwia więc stworzenie drugiego, w pełni funkcjonalnego komputera. Taki komputer może posłużyć do poznania innych systemów operacyjnych, ich testowania bez obawy, że jego uszkodzenie zdestabilizuje pracę głównego systemu operacyjnego. System zainstalowany w środowisku wirtualnym może również pełnić funkcje bezpiecznej platformy do poruszania się w środowisku sieciowym oraz do utworzenia odseparowanych obszarów, przez które nikt się nie przedostanie.

Do stworzenia takiego środowiska można wykorzystać np. programy:

• VMWare,
• Microsoft Virtual PC,
• VirtualBox,
• oraz inne.

Poniżej zostanie przedstawiony proces instalacji i konfiguracji programu VirtualBox. Program cieszy się dużą popularnością z uwagi na liczne zalety, do których m.in. należą:

• duża ilość opcji,
• intuicyjność obsługi środowiska do wirtualizacji,
• możliwość instalacji i uruchomienia wielu systemów operacyjnych w środowisku wirtualnym stworzonym przy pomocy tego programu,
• dostępność dla wielu systemów operacyjnych, np.: Linux, Solaris, BSD, Windows, OS X
• wiele wersji językowych w tym język polski,
• możliwość bezpłatnego zastosowania.

Pierwszym etapem jest pobranie i zainstalowanie programu w obrębie aktualnie wykorzystywanego systemu operacyjnego. System w obrębie, którego instalujemy program tworzący środowisko wirtualne bywa nazywany: systemem rodzicem, systemem matką lub też czasami systemem głównym. Wersje instalacyjna można pobrać ze strony domowej projektu, która jest dostępna pod adresem: www.virtualbox.org. Dla systemu operacyjnego Windows pobieramy plik instalacyjny programu, a dla pozostałych systemów wersję dla nich przeznaczoną lub korzystamy z dostępnego w systemie menadżera pakietów.

W środowisku Windows po pobraniu instalatora uruchamiamy go i przechodzimy przez kolejne okna kreatora instalacji.

Pierwszym krokiem będzie zaakceptowanie licencji programu (PUEL)

W kolejnym etapie wybieramy dodatkowe składniki wraz z którymi zostanie zainstalowany program VirtualBox oraz miejsce instalacji programu. Na uwagę zasługuje fakt, że program wspiera urządzenia podpięte pod porty USB o ile właśnie na tym etapie zainstalujemy odpowiednie sterowniki. Wsparcia dla USB pozbawiony jest np. program Virtual PC.

Podejmujemy decyzje na temat utworzenia skrótów uruchamiających program.

Ostatnim etapem jest okno z podsumowaniem kreatora instalacji i możliwością potwierdzenia przystąpienia do niej z ustawionymi w kreatorze opcjami.

Proces instalacji w zależności od parametrów komputera potrwa od kilku do kilkudziesięciu sekund i bywa przerywany informacją o instalacji sterowników. W każdym z takich przypadków należy wybrać "Mimo to kontynuuj". Zakończenie instalacji zostanie zasygnalizowane stosownym oknem kreatora

Po uruchomieniu programu można przystąpić do jego konfiguracji.

Opcje konfiguracyjne dostępne są w menu Plik -> Ustawienia Globalne [Ctrl+G]. Do najważniejszych należą:

• domyślna ścieżka folderu wirtualnego dysku (Default Hard Disk Folder),
• domyślna ścieżka folderu z konfiguracją wirtualnej maszyny (Default Machine Folder),
• klawisz hosta (Host Key).

Pierwsze dwie opcje konfiguracyjne znajdują się w menu Ogólne. Zainstalowane wirtualnie systemy operacyjne zajmują na dysku twardym dokładnie tyle samo miejsca, co podczas klasycznej instalacji. Dlatego folder w którym będzie pełnił rolę wirtualnego dysku powinien znaleźć się na partycji o stosunkowo dużej objętości.


Klawisz hosta to kombinacja klawiszy, która będzie umożliwiała przełączanie się pomiędzy systemem głównym, a systemem gościem. Klawisz hosta konfiguruje sie w menu Input ustawień globalnych programu VirtualBox.

Domyślnie ustawionym klawiszem jest prawy Alt, co uniemożliwia uzyskanie polskich znaków na systemie gościa, dlatego dobrze jest dokonać zmiany.

Po wstępnej konfiguracji, można utworzyć swoja pierwszą maszynę wirtualną. W tym celu wybieramy przycisk Nowa, który wywoła kreatora tworzenia maszyny wirtualnej. Po zapoznaniu się z pierwszym oknem kreatora w kolejnym można nadać nazwę wirtualnej maszynie oraz określić typ systemu operacyjnego oraz wybrać jego wersję.

Następnie przydzielamy pamięć operacyjną. Przydzielona pamięć maszynie wirtualnej ograniczy zasób pamięci dla systemu podstawowego. Jednocześnie zbyt mała ilość pamięci, przydzielona dla systemu gościa, wpłynie na małą wydajność jego funkcjonowania.

Systemy operacyjne zainstalowane w środowisku wirtualnym stworzonym programem VirtualBox są instalowane na tzw. wirtualnym dysku. Dysk wirtualny stanowi wydzielony obszar na wybranej partycji fizycznie zainstalowanego dysku twardego. Jeżeli taki obszar nie został wcześniej wydzielony, można go utworzyć w kreatorze tworzenia nowej maszyny.

W tym celu wybieramy przycisk Nowy i uruchamiamy Kreator Nowego Dysku Wirtualnego.

Możemy określić rozmiar jako dynamiczny (Dynamically expanding storage) czyli dostosowujący się do potrzeb lub określić go na stałe (Fixed-sized storage). Partycję na której zostanie zarezerwowane miejsce determinuje wcześniej opisana opcja konfiguracyjna: domyślna ścieżka folderu wirtualnego dysku (Default Hard Disk Folder) znajdująca się w Plik->Ustawienia Globalne. Proces tworzenia wirtualnego dysku może potrwać ok. kilkudziesięciu sekund i sygnalizowany jest paskiem postępu. Po zakończeniu tego procesu powracamy do kreatora tworzenia maszyny wirtualnej, w którym dostępny jest wirtualny dysk twardy o ustalonym przez nas rozmiarze.

Jest to ostatni krok kreatora, po którym można zapoznać się z podsumowaniem utworzenia maszyny wirtualnej, a następnie przystąpić do jej uruchomienia.

Tak przygotowane środowisko może posłużyć do instalacji systemu operacyjnego Linux dystrybucja Debian w obrębie systemu operacyjnego Windows XP.

Komentarze

imię/nick *
Email (weryfikacja i odpowiedzi)
URL
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Dodaj komentarz